polski dizajn

polski dizajn

Mieliśmy okazję odwiedzić Muzeum Narodowe w Krakowie skuszeni wystawą „Z DRUGIEJ STRONY RZECZY. POLSKI DIZAJN PO ROKU 1989” i postanowiliśmy podzielić się z Państwem krótkim fotograficznym streszczeniem oraz skąpym słowem komentarza. Chęć pokazania różnego oblicza polskiego wzornictwa (dizajnu) można uznać za zrealizowaną (dobór pod kątem przeznaczenia czy powodów tworzenia)  lecz sama forma prezentacji w półmroku z oddolnym podświetleniem nasuwa wrażenie zbędnego usiłowania „upiększenia”  tego co sam przedmiot sobą reprezentuję. Dobór przedmiotów jest przekrojowy i w zakresie samych mebli, będących naszym głównym obiektem zainteresowania, dobrany ciekawie aczkolwiek  dla osób z branży nie można oprzeć się wrażaniu że wyrywkowo  ze szczególnym upodobaniem paru firm i projektantów. Polski rynek jest bardzo duży a ciekawych początkujących czy doświadczonych zasłużonych już projektantów zdecydowanie więcej. Mamy jednak szczerą nadzieję że nie jest to ostatnia wystawa o takim temacie lecz liczymy także na to że grono producentów i projektantów będzie zdecydowanie większe bo miejsca w Muzeum nie brakuje.

 

 

Poniżej cytujemy materiał opisujący niniejsze wydarzenie ze strony Muzeum Narodowego w Krakowie

Wystawa przedstawia zmiany w polskim dizajnie po 1989 roku. Pokazuje, jak radzili sobie twórcy w latach 90. w warunkach rodzącego się kapitalizmu, jakie piętno odcisnęły na ich pracach prądy postmodernistyczne, jak na przełomie wieku XX i XXI zaczęli wpisywać się w międzynarodowe nurty projektowania i jak współcześnie poszukują odrębności, chcąc sprostać konkurencji na rynkach zagranicznych. O formie wyrobu nie zawsze decyduje rachunek ekonomiczny.

 

Wystawa ukazuje także inne oblicza dizajnu. Działania nienastawione wyłącznie na sprzedaż czy zysk rzadko są prowadzone na szeroką skalę i charakteryzują się eksperymentowaniem z materiałem, technologią czy z nową estetyką, niekiedy trudną do zaakceptowania przez masowego odbiorcę. Wielu projektantów skupia uwagę na poszukiwaniu narodowej tożsamości, odwołując się do ludowości, lokalności czy przeszłości. Do jeszcze innych wartości odwołuje się najmłodsze pokolenie twórców, którzy dostrzegają ważkie problemy społeczne albo podejmują projekty, którymi włączają się w ruchy proekologiczne. Szczególnym przypadkiem jest twórczość projektantów artystów – prezentowana na festiwalach czy w galeriach. Działają oni na pograniczu dyscyplin, a ich prace są rodzajem refleksji lub komentarza.

 

Ta różnorodność świadczy o dokonującej się zmianie roli dizajnu we współczesnym świecie, ale mówi także o kondycji kultury materialnej, o naszej wrażliwości, aspiracjach i o wartościach, którym hołdujemy.

 

Autor: Prof. Czesława Frejlich


Tweetnij
Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies
X